شکوفه یاس - حدیث آشنایی

يک دعای زيبا

Beautiful Prayer

از خدا خواستم عادت‌های زشت را ترکم بدهد.

خدا فرمود: خودت بايد آنها را رها کنی.

I asked God to take away my habit.

God said, no.

It is not for me to take away, but for you to give it up.

از او درخواست کردم فرزند معلولم را شفا دهد.

فرمود: لازم نيست، روحش سالم است، جسم هم که موقت است.

I asked God to make my handicapped child whole.

God said, no.

His spirit is whole, his body is only temporary.

از او خواستم لااقل به من صبر عطا کند.

فرمود: صبر، حاصل سختی و رنج است. عطا کردنی نيست، آموختنی است.

I asked God to grant me patience.

God said, no.

Patience is a byproduct of tribulation. It isn't granted, it is learned.

گفتم: مرا خوشبخت کن.

فرمود: «نعمت» از من، خوشبخت شدن از تو.

I asked God to give me happiness.

God said, no.

I give you blessings; happiness is up to you.

از او خواستم مرا گرفتار درد و عذاب نکند.

فرمود: رنج از دلبستگی‌های دنيايی جدا و به من نزديکترت می‌کند.

I asked God to spare me pain.

God said, no.

Suffering draws you apart from worldly cares and brings you closer to me.

از او خواستم روحم را رشد دهد.

فرمود: نه، تو خودت بايد رشد کنی.

من فقط شاخ و برگ اضافی‌ات را هرس می‌کنم تا بارور شوی.

I asked God to make my spirit grow.

God said, no.

You must grow on yours own! But I will prune you to make you fruitful.

از خدا خواستم کاری کند که از زندگی لذت کامل ببرم.

فرمود: برای اين کار من به تو «زندگی» داده‌ام.

I asked God for all things that I might enjoy life.

God said, no.

I will give you life. So that you may enjoy all things.

از خدا خواستم کمکم کند همان قدر که او مرا دوست دارد، من هم ديگران را دوست بدارم.

خدا فرمود: آها، بالاخره اصل مطلب دستگيرت شد!

I asked God to help me love others, as much as He loves me.

God said: Ahah, finally you have the idea.

منبع : کتاب يک دعای زيبا

از : زهره زاهدی

From: Zohreh Zahedi